In Nederland bevinden zich naar schatting tussen 75.000 en 185.000 personen die niet de juiste verblijfsdocumenten hebben. Sinds de invoering van de Koppelingswet in 1998 kunnen deze personen geen aanspraak meer maken op collectief gefinancierde sociale voorzieningen. Het koppelen van deze aanspraak aan een geldige verblijfstitel wordt het koppelingsbeginsel genoemd.
Vanwege deze uitsluiting kunnen illegalen ook geen ziektekostenverzekering afsluiten. Zij zijn onverzekerbaar.
In de Koppelingswet is tegelijkertijd echter wel geregeld dat van het koppelingsbeginsel kan worden afgeweken als een aanspraak betrekking heeft op de verlening van medisch noodzakelijke zorg of de voorkoming van inbreuken op de volksgezondheid.
Met deze wettelijke constructie schiep de overheid een ingewikkelde situatie voor zorgverleners en zorginstellingen die op grond van gezondheidswetten en beroepscodes een zorgplicht hebben.
Voor de financiering van de zorg die aan illegalen wordt verleend ontstond een ingewikkelde regeling. Vanaf